Czy warto wymienić starą lodówkę

Skąd wziąć zużycie starej lodówki

Sprzęt sprzed kilkunastu lat rzadko ma czytelną tabliczkę znamionową z rocznym zużyciem — starsze etykiety podawały inne jednostki albo wyparły się z naklejki po latach. Najpewniejszym sposobem jest watomierz z gniazdkiem za kilkadziesiąt złotych: podłączasz lodówkę przez niego na dobę i odczytujesz zużycie, które mnożysz razy 365. To jedyna liczba, na której warto oprzeć decyzję — szacunek „na oko" z wieku sprzętu bywa mylący nawet o połowę.

Jeśli nie masz watomierza, orientacyjne przedziały są takie: lodówka sprzed piętnastu–dwudziestu lat to zwykle 400–600 kWh rocznie, nowy sprzęt klasy D lub E — 150–300 kWh. To wartości z rzędu wielkości, nie liczby do wpisania na sztywno — dokładne zużycie Twojego egzemplarza zależy też od jego stanu technicznego i miejsca, w którym stoi.

Kiedy zwrot z prądu to nie cały argument

Wynik kalkulatora liczy wyłącznie oszczędność na energii. W praktyce o wymianie częściej decydują inne rzeczy: głośna lub zawodna sprężarka, brak No Frost przy uciążliwym oszranianiu, zbyt mała pojemność przy powiększonej rodzinie, albo zbliżająca się kosztowna naprawa starego sprzętu. Jeśli lodówka i tak wymaga naprawy, koszt serwisu warto zestawić z ceną nowej — a nie tylko z rachunkiem za prąd.