Ile prądu zużywa płyta indukcyjna i jaką moc wybrać do mieszkania

7000–7400 W to moc, jaką płyta pobrałaby, gdyby wszystkie cztery pola grzały na maksimum jednocześnie, łącznie z funkcją PowerBoost. W praktyce gotujesz jedno lub dwa dania naraz, a każde pole większość czasu pracuje na średnim poziomie mocy, nie na maksimum — bo gotowanie wody to inny poziom niż podtrzymywanie sosu.

Zagotowanie 1,5 litra wody na jednym polu przy pełnej mocy zajmuje kilka minut i pobiera w tym czasie około 1800–2000 W. Po zagotowaniu przełączasz na niższy poziom — duszenie czy gotowanie na wolnym ogniu to zwykle 600–1000 W. Realny średni pobór jednego pola w trakcie typowego gotowania wychodzi więc bliżej 1000–1500 W niż nameplate'owych 2000+.

Licząc dla dwóch pól pracujących łącznie około 45 minut przy obiedzie dla kilku osób, wychodzi orientacyjnie 0,8–1,3 kWh na cały posiłek — to jest ta liczba, która realnie trafia na rachunek, nie moc całkowita z etykiety.

Bezpiecznik i przewód dobiera się pod NAJGORSZY możliwy scenariusz, nie pod średnie zużycie — bo instalacja musi wytrzymać chwilę, w której wszystkie pola faktycznie ruszą naraz z włączonym boosterem. Płyta 7400 W przy zasilaniu 230 V to prąd rzędu 32 A, czyli więcej, niż bezpiecznie przenosi zwykły domowy obwód jednofazowy.

Dlatego płyty tej klasy (Bosch PIE611BB5E 7400 W, Samsung NZ64B7799GK, większość 4-polowych modeli w tym zestawieniu) w starszych mieszkaniach często wymagają albo zasilania trójfazowego, albo osobnego obwodu jednofazowego o odpowiednio grubym przewodzie. To ustala elektryk na podstawie tabliczki znamionowej płyty, nie na podstawie tego, ile realnie gotujesz.

Dwupolowe Gorenje GI3201BC pobiera mniej mocy sumarycznej niż modele czteropolowe z tego zestawienia, więc w mieszkaniach z ograniczoną instalacją bywa jedynym sensownym wyborem bez ingerencji w okablowanie — kosztem tego, że ugotujesz naraz mniej dań.

Przy codziennym gotowaniu obiadu (0,8–1,3 kWh) i dodatkowym śniadaniu czy kolacji na płycie (kolejne 0,2–0,4 kWh) wychodzi orientacyjnie 1,0–1,7 kWh dziennie. Przy stawce 1 zł za kWh to 30–51 zł miesięcznie, czyli 360–612 zł rocznie dla przeciętnego gospodarstwa domowego gotującego regularnie.

To i tak mniej, niż wydałbyś na gaz przy tej samej ilości gotowania — indukcja przekazuje do naczynia około 85–90% energii, podczas gdy płomień gazowy poniżej 50%, bo reszta ciepła ucieka wokół garnka. Różnica w efektywności częściowo równoważy to, że prąd bywa droższy za kWh niż gaz.

Najtańsza w tym zestawieniu Candy CI642CBB (620 zł, 7200 W) i najdroższa Samsung NZ64B7799GK (2900 zł) zużyją na to samo gotowanie praktycznie tyle samo prądu — cena płyty odzwierciedla funkcje (strefy elastyczne, termosondę, łączność Wi-Fi), nie efektywność energetyczną, która między modelami indukcyjnymi różni się nieznacznie.

Funkcja PowerBoost, użyta bez potrzeby (np. do podgrzania jednego kubka mleka), pobiera przez chwilę bardzo dużo mocy bez realnej korzyści czasowej — sensowna jest przy dużych ilościach wody, nie przy drobnych porcjach.

Gotowanie na zbyt małym polu pod duży garnek to najczęściej pomijana strata: brzegi dna, które nie stykają się bezpośrednio z cewką, nie grzeją się wcale, więc płyta kompensuje to wydłużonym czasem pracy środkowej części. Dobór średnicy pola do średnicy garnka ma większe znaczenie dla rachunku niż różnica w cenie między modelami.

Gotowanie pod przykryciem zamiast na otwarto to najtańsza zmiana nawyku, jaka istnieje — skraca czas gotowania nawet o jedną trzecią niezależnie od typu płyty. Pozostałe modele z tabelką mocy i cen zebraliśmy w rankingu płyt indukcyjnych, a dobór wyciągu nad kuchenką — w rankingu okapów.